En het is snikheet! Wat een jaar, klimatologisch gezien! Eerst zo'n fantastische winter met bergen sneeuw en nu zo'n hete zomer! Ik weet dat veel mensen last hebben van deze extreme hitte, maar ik vind het heerlijk! Ik ben van nature een koukleum en deze tijd van het jaar is plezierig. Geen koude handen en voeten, geen altijd koud aanvoelend puntje van je neus, geen koude rillingen over je rug. Geen truien over elkaar heen en dan nog koud. Geen 4 dekens op je bed. Nee, gewoon lekker in een zomerjurkje en dat het zweet over je heem drupt van de hitte. Ik ben prima in mijn sas wat dit weer betreft.
Vandaag is het wel 35 graden en ook nu zorg ik ervoor dat ik buiten in de zon zit, in plaats van in de schaduw. Wat is er nou lekkerder dan het gevoel van een snoeihete zon op je huid? Ik ben nog nooit op een strandvakantie geweest, in Spanje ofzo, maar ik zou het waarschijnlijk heerlijk vinden. Het zweten zint me wat minder, maar ja, dat hoort erbij. Nee hoor, van mij mag dit tropische weer nog weken aanhouden. Ik heb er geen last van; alleen 's nachts in bed is het moeilijk om door te slapen met die hitte die ook 's nachts je kamer niet uit wil. Rosa heeft hetzelfde. Ze slaapt 's avonds eigenlijk nooit meer voor 10 uur, half 11. Als het minder warm is, dan slaapt ze ook pas tegen half tienen, maar nu in de zomer slaapt ze pas om half 11. En dat is laat voor een kind van 7. Wat wat minder is, is dat ze ook wel 5 keer beneden komt steeds weer. Steeds weer: "Ik kan niet slapen". Op den duur laten we haar meestal wel even beneden. Ze kan toch niet slapen.
Morgen mag ze dan ook opblijven voor de wedstrijd van de finale van het WK. Het is wel laat, maar slapen kan ze toch al niet door punt 1 de hitte en punt 2 het lawaai van alle toeters en brullende mensen bij ons in de straat. Het WK wordt hier met veel enthousiasme bekeken, en onze buurtgenoten maken er veel lawaai bij. Bovendien hebben we om de hoek een cafetaria en een kroeg, en daar komt zeker nu bij het WK veel volk op af uit de hele wijk. Tot diep in de nacht lopen ze nog door onze straat te zingen en te lallen. Isaiah en ik slapen er zelf meestal wel door heen, maar Leo en Rosa slapen heel licht en die worden er steeds weer wakker van.
Maar het lawaai en de hitte is niet de enige reden dat ze op mag blijven morgen. Rosa is een echte WK-fan. Ze weet best veel af over alle verschillende elftallen die al gespeeld hebben en ze is onvoorwaardelijk voor Nederland. Ze kan niet begrijpen dat Leo eerst voor Brazilie was en nu voor Spanje. Ze zegt tegen hem: "Wij zijn Nederlanders en daarom zijn we voor Nederland. Punt uit. En na punt uit wordt er niet meer gesproken!". Dat heeft ze van haar juf. Leo heeft nog geprobeerd om uit te leggen dat hij voor de beste teams is, en dat wie wint niet perse de beste hoeft te zijn. Dat gaat er niet in bij Rosa. Als je gewonnen hebt, dan ben je de beste. Punt uit, pappa. En na de punt wordt er niet meer gesproken. Dus. En aangezien ze fel voor Oranje is en elke wedstrijd bijna heeft gezien, mag ze de finale ook zien. Natuurlijk. Hoe vaak staat Nederland nou in de finale van het WK? Precies! Wat zal ze teleurgesteld zijn als we verliezen!
Het is dus zomer en nu ook zomervakantie sinds donderdagmiddag. Het afscheid van de Haydn viel me erg zwaar, en Leo ook. We hebben er toch een mooie tijd gehad en de juffen waren lief. Op de Vrije School zijn ze veel strenger. Maar ik heb nog wat mooie momenten kunnen meepikken. Natuurlijk het zwemfeest vorige week, en toen vrijdag het pleinfeest. Dat was ook heel erg gezellig. We zijn er met z'n viertjes heen gegaan, maar Isaiah was al snel moe. We waren er om 4 uur en zo tegen half zes zijn Leo en Isaiah naar huis gegaan. Rosa en ik zijn gebleven, zoals elk jaar. We hadden flink wat strippenkaarten gekocht en we hebben ons de hele avond te goed gedaan aan hapjes en wijn (ik) en snoep, ijs en frisdrank (Rosa).
Er waren veel spelletjes en springkussens en poffertjes en pannekoeken en er was een podium waar de hele tijd kinderen toneelstukjes of dansjes deden. Overal was wel wat te doen of te zien. Je kon geschminkt worden en tatoeages laten zetten, en je kon uit een koe je eigen limonade melken. Het waren hier en daar een beetje de standaard spelletjes: grabbelen, blik gooien, touwje trekken, springkussens, koe melken, kegelen enz, maar dat gaf niets. Dat vinden kinderen toch ook het leukste. Er was een clown en vanaf 7 uur kon je ook nog dansen, want er was een dj. De muziek schalde over het schoolplein en heel veel kinderen, ouders, juffen en de directrice dansten zij aan zij; iedereen even vrolijk en uitgelaten. Ik denk dat ik het pleinfeest van de Haydnschool altijd de leukste dag van het jaar heb gevonden wat school betreft. Het is en was er altijd zo vrolijk en druk en iedereen is zo ontspannen en uitgelaten. Ik ben blij dat ik er dit jaar weer bij kon zijn, want vorig jaar heb ik het gemist. Toen lag ik nog in het ziekenhuis.
Maar het was wel een afscheidsfeest. Want Isaiah gaat naar de Vrije School en elke dag op de Haydnschool afgelopen twee weken was een streepje minder op de aftel-kalender. Isaiah vond het zelf ook wel moeilijk, want hij is erg gek op zijn juf Monique en hij heeft het altijd erg leuk gevonden op de Haydn. Hij heeft nooit de problemen gehad met kinderen die Rosa altijd wel had. Dus dat maakte het een vreemd afscheid. We moesten afscheid nemen van een plek waar we het eigenlijk heel leuk vonden. Het pleinfeest was dus heel dubbel; vooral voor mij. Ik heb veel gelachen en lol gemaakt, vooral met en om Rosa, maar ik heb ook wel wat tranen weg geveegd. Ik huil niet zo makkelijk, dus dat zegt voor mij wel wat.
Maar ik heb ook wel gelachen. Rosa werd op een gegeven moment door een juf de polonaise ingetrokken en je had dat geschrokken gezichtje van Rosa moeten zien! Ze was helemaal niet van plan geweest om mee te dansen en bovendien heeft ze een moeder die stijf als een hark aan de zijlijn staat. Dus Rosa was ook niet van plan om mee te doen. En toen werd ze in een keer beet gepakt en meegetrokken de polonaise in. Ik heb me rot gelachen. Toen Rosa weer terug kwam met het schaamrood op haar kaken en ze mij zo zag lachen, rende ze woest en briesend naar het klimrek om wat levensbedreigende toeren uit te halen. Ze weet wel waar ik bang van word. Als Rosa op de kop aan de rekstok hangt en hard gaat zwiepen net zolang totdat ze met haar benen los laat en weer op haar voeten terecht komt, dan bonst mijn hart sneller van bezorgdheid. Vroeger noemden wij dat de dodensprong. Rosa doet hem zonder moeite. Ze weet wel hoe ze mij terug moet pakken dus, hahaha!
Tegen half 11 in de avond zijn we weer naar huis gegaan. Het feest was helaas afgelopen. Mijn strippenkaarten waren op, ik had al meer dan genoeg wijn op en de meestemensen waren al naar huis. We hebben nog geholpen met opruimen en het plein schoonmaken, en toen zijn we uitgelaten weer naar huis gefietst. Er was ook een wedstrijd van het WK die middag en die kon je bekijken op een enorm scherm in de gymzaal. Toen we wonnen, toen stond het hele schoolplein te schudden en te beven van de springende en juichende mensen. We hebben met z'n allen keihard wat voetbal-liederen gezongen en Rosa heeft zich laten schminken met de Nederlandse vlag op haar gezicht. Het was een geweldige middag en avond! Jammer dat Leo en Isaiah al zo vroeg weg gegaan waren, maar het is ook een soort traditie dat Rosa en ik samen tot het eind blijven en veel strippenkaarten wegeten en wegdrinken. We zingen ook altijd heel hard mee met de disco muziek 's avonds. Abba enzo. Leuk!
Woensdag mocht Isaiah tracteren op school. Ik mocht om kwart voor 11 op school komen, zodat ik het laatste uurtje erbij kon zijn. Monique wist ook wel dat ik graag foto's maak en dat ik het moeilijk vond. Ze heeft me eigenlijk altijd alle ruimte gegeven om foto's te maken en om erbij te zijn. Ik heb dat altijd erg gewaardeerd. Ik kwam dus woensdag naar school met een tas vol waterijsjes. De kinderen hadden net buiten gespeeld en ze waren wel toe aan een lekker koud ijsje. De kinderen van groep 8 kwamen ook nog langs en die mochten snoep strooien. De kleuters werden helemaal dol en enthousiast van zoveel snoep dat ineens overal door het hele lokaal lag. Het leek ineens wel een mierenhoop in die klas. Iets van 28 kleuters die gillend en joelend door het lokaal renden en kropen en overal snoep vandaan plukten. Isaiah was ook helemaal door het dolle heen. Hij heeft in elk geval leuke laatste dagen gehad op school.
En donderdag was voor beide kinderen de laatste schooldag. Rosa is over naar de derde klas en Isaiah is over naar groep 2 van de kleuterklas. Rosa kreeg ook een rapport mee. Met een heel lang en mooi verhaal erbij over hoe Rosa is op school, en over hoe de juffen haar zien en ervaren. En juf Nienke had een heel mooi gedicht uitgezocht over Rosa en ze had een mooie tekening erbij gemaakt. Ik was wel onder de indruk; dat ze zoveel tijd en moeite hebben gedaan voor elk kind en elk rapport. Rosa had allemaal "goeds" en "erg goeds" voor handvaardigheid, tekenen en schilderen, muziek, gymnastiek, toneel, eurithmie en heemkunde. Maar voor taal en rekenen had ze een onvoldoende en de "belofte" dat er volgend jaar flink aan gewerkt moet worden. Jammer!
Volgens mij is Rosa heel slim. Maar volgens juf ligt het niet alleen aan dat Rosa gewoon moeite heeft met rekenen, maar dat ze ook een slechte houding heeft. Dat ze het al snel goed vindt en dat ze geen wil/interesse heeft om haar werk te verbeteren, waardoor ze het slecht heeft gedaan op de Cito-toets. Haar leesvaardigheid is wel "goed", maar volgens juf kan ze nog steeds geen tekst foutloos overschrijven en ook bij het zelf schrijven maakt ze veel fouten. Misschien toch omdat ze jong is? Ze is de jongste van de klas. Zou ze toch wat moeilijker meekomen daardoor? Ze is de enige in de klas die nog 7 is. De meesten zijn 8 en sommigen zelfs al 9. Zou het daar door komen? Maar wat wel leuk was aan haar rapport, was dat juf schreef dat Rosa prachtige verhalen in haar hoofd heeft. Dat ze prachtig kan schilderen en dat het een compleet ander kind wordt zodra ze creatief kan zijn met verf, klei, wol, dans en muziek. Nou ja, daarom hebben we haar onder andere op de Vrije School gedaan. Daar ligt Rosa's kracht. En ik neem aan dat ze volgend jaar wel weer beter zal scoren met taal en rekenen.
En nu is het vakantie. De kinderen spelen de hele dag buiten. Van 's ochtends vroeg totdat we ze binnen roepen voor het eten. Ze hebben gelukkig inmiddels een stel vriendjes en vriendinnetjes in de buurt, en er woont zelfs een vriendinnetje van Rosa's school van een klas hoger op nauwelijks 50 meter afstand. Die heet Kristel en die speelt hier nu heel vaak. Wij hebben dus een badje in de tuin en het is een grote publiekstrekker geworden. De kinderen uit de buurt komen ook in het badje en gisteren zaten er ineens 5 kinderen in het bad. Isaiah heeft waterballonnetjes gekregen en het is de hele dag dikke pret. De hele tuin ligt vol waterpistolen, gietertjes, ballen en waterballonnen. En de kinderen worden bruiner en bruiner. We smeren ze goed in, hoor. Een paar keer per dag. Maar ze rennen de hele dag in zwembroekjes en bikini's door de buurt, en ze zoeken niet bepaald de schaduw op.
We hebben nu wel schaduw. Annelies is woensdag met ons naar Tuinland geweest en we hebben een parasol gekregen! We hebben nu een grote, prachtige parasol in de tuin en vooral Leo geniet er dagelijks van. Hij zit er uren onder te schrijven. Leo zit liever in de schaduw en ik zit liever in de zon. De kinderen hebben geen tijd om stil in de schaduw te zitten; die rennen de hele dag buiten in de speeltuin.
Vandaag (zaterdag) hebben we ook bezoek gehad. Lotte is geweest. Met een prachtige, dikke buik. Ze had ons huis nog niet gezien, dus ze heeft een rondleiding gehad. Maar we hebben vooral in de tuin gezeten. Zij en Leo onder de parasol en ik in de zon. Ze heeft zelfs nog gevoetbalt in de speeltuin met Isaiah, en ze heeft met beide kinderen waterballongevechtjes gehouden. Ze is nat naar huis gegaan. Het was heel gezellig.
En ze is niet met lege handen naar huis gegaan! Bepaald niet! Ik heb haar al mijn baby- en peuterspulletjes gegeven. En dat waren 7 dozen vol en een kinderstoel, een badjestandaard, een hobbelauto, een flessensterilisator en ontzettend veel beddegoed voor de wieg, het ledikant en de kinderwagen. En nog een kinderwagenzak, een dekbedje voor het ledikant en wat speelgoed, laarzen en schoentjes. En echt ontzettend veel kleertjes! En ik heb nog meer, maar dat ligt nog op zolder. Dat krijgt ze nog wel een keer. Ze was er heel blij mee. Ik vond het wel moeilijk om afstand te doen van onze babyspullen, omdat ik ze bewaard had voor ons derde kindje. Maar die komt toch niet meer, dus dan is het toch mooi dat Lotte ze kan gebruiken. Maar het was wel even slikken deze week; om al die spulletjes weer te zien en in handen te hebben. Maar het is fijn dat het naar Lotte gaat. Dan heeft straks dat lieve kindje die spulletjes. En dat het kindje lief en mooi zal zijn, is logisch. Met Lotte als mamma moet dat wel...
Ze is nu weer naar huis en de kinderen liggen in bed, want het is bijna 9 uur in de avond. Ik heb nu elke woensdag 1 uur schilderen. Dat is creatieve therapie. Het is wel leuk. Ik moet schilderijen van anderen naschilderen en tot nu toe vind ik dat leuk. Ik kan zelf namelijk niets verzinnen en dan is dit wel makkelijk. En het is wel fijn om te merken dat mijn handen automatisch nog weten hoe ze met verf moeten werken. Mijn hoofd weet het nog niet en mijn hoofd denkt nog dat ik niet kan schilderen. Maar mijn handen herinneren het zich nog wel; dat ik het eerder heb gedaan. Het gaat redelijk vanzelf. Ik ben daar in m'n eentje met een creatief therapeute. Prive-les, zeg maar. Er zijn ook nog hoogdravende doelen, zoals het je uiten via kunst. Dat je je emoties kunt uiten door het te schilderen. Maar zo ver is het nu nog niet. Ik mag nu nog gewoon naschilderen en wat "aanklooien".
Elke vrijdag heb ik nu twee uur les in groep en dat is een workshop grafische vormgeving. Ik ben bezig met het maken van linoleumsnedes en ik heb gisteren mijn 1e drie afdrukken gemaakt. Ze zijn heel mooi geworden. Ik heb een oude keltische mandala gesneden met een stralenkrans er omheen. Ik ben er erg tevreden over en het is leuk om te doen. Het is heel spannend om als je de snede af hebt om dan voor het eerst een afdruk te maken. Ik zit op het Activiteiten Centrum Zuid. Dat is voor psychiatrische patienten met complexe, ernstige problemen. Alleen dan heb je een indicatie om er te "mogen" komen, of om er heen te moeten. Het is maar hoe je het ziet: moeten of mogen. Ik zag het eerst als moeten, maar nu als mogen. Eerst vond ik het niet leuk, maar nu wel. Linoleum snedes maken is leuk. Het is spannend. Nou, dit was het voor vandaag.
Laatste reacties