Rosa en Isaiah de Lijster

Verzoek aan alle lezers...

Wij hebben hier een probleem! Nou hebben we trouwens wel meer problemen, maar over die heb ik het nu even niet. Het gaat nu om onze Isaiah! Het is zomervakantie, het is vrij warm, en dat mannetje sinds sinds gisteren met zijn been in het gips vanaf zijn enkel tot aan z'n heup. En dat was maar heel even leuk. Heel even dacht hij nog dat dat leuk was, omdat het betekende dat hij een cadeautje mocht uitzoeken in de speelgoedwinkel. En het idee dat Rosa jaloers zou zijn, maakte hem ook aan het gniffelen. Maar hij is er inmiddels achter.

Gips is NIET leuk en zeker niet als het tot aan je onderbroek zit, zodat je geen kant op kunt! Hij mag er ook niet op staan en dat been is nu loodzwaar. Hij zit dus de hele dag op de bank en het punt begint nu al te komen dat hij het voor gezien houdt. Hij begint opstandig te worden. De hotwheels vlogen net al door de kamer omdat hij zich realiseerde dat hij niet bij de afstandsbediening kon komen van de TV en niet bij zijn Wafje die op een andere stoel lag. En het meeste zielige vind ik dus dat het zomervakantie is. Dat hij de eerste twee weken bijna niets kon omdat hij in een strak drukverband zat en omdat hij zo'n pijn had, en nu kan hij niets o0mdat je met gips nou eenmaal niets kunt.

Wat ook de reden is dat hij gips heeft. Het is ook juist de bedoeling van de traumataloog waar hij geweest is dat hij niets meer kan met die knie. Hij mag hem ook juist een tijd niet meer bewegen, zodat zijn kniebanden en meniscus weer kunnen helen. Want het bleek dat het probleem niet alleen in de verrekte kniebanden lag, maar waarschijnlijk ook in de meniscus. En we willen natuurlijk niet dat hij de rest van z'n leven z'n knie als zwakke plek heeft, omdat hij met zo'n "blessure" de rust niet heeft genomen. Hij nam op zich wel rust, maar lang niet genoeg. Het is en blijft toch een druk mannetje en hij houdt van rennen, vliegen, fietsen en klimmen. Hij is niet zo van het rustig tekenen, lezen en knutselen. En de dokter vond dat zijn herstel te lang duurde en dat het eigenlijk ook niet zoveel verbeterde. En hij had gewoon nog best veel pijn. Dus toen was het besluit makkelijk genomen en logisch: gips om de knie eindelijk echt te stabiliseren.

 
We moesten wel lang wachten. Eerst moesten we op de spoedeisende hulp naar een triade-verpleegkundige en die bepaalde of het wel echt een klacht was voor de spoedeisende hulp. Dat was het; bovendien hadden we een brief mee van de huisarts. Toen kwam er een arts, en die onderzocht Isaiah's knie. Alles wat hij deed, deed zeer. Toen moesten we weer wachten, en werden we opgehaald voor een rontgenfoto om te kijken of er niet toch een scheurtje zat in de knieschijf. Dat was niet zo. Daarna kwam er weer een arts, die het onderzoek nog een keer deed. Die bepaalde toen dat er gips omheen moest met een gipsspalk. Gebeurde dat toen direct? Nee, we moesten weer zo'n beetje drie kwartier wachten in zo'n klein kamertje. Voor volwassenen is dat al wel saai, maar voor Isaiah leek het uren te duren geloof ik. Ik moest heel wat uit de kast halen om hem rustig en bezig te houden. Ik heb zelf verhaaltjes verzonnen, liedjes gezongen en gewoon eindeloos met hem gepraat. Maar het duurde echt heel lang. We hebben uiteindelijk bijna 3 uur op de spoedeisende hulp gezeten voordat het gips er omheen zat. Pfoe!

Leo is ons daarna op komen halen met de auto en we zijn direct door gereden naar Toys 'R Us, om dvd's in te slaan. Want Isaiah mag nu heel lang niet lopen en hij moet zelfs naar het toilet getild worden. Hij zit daar maar op de bank en daarom zijn dvd's het beste wat hij nou kon krijgen van ons. We hebben ook al best veel dvd's, maar die kent hij natuurlijk al. We hebben 4 nieuwe Pokemon dvd's gekocht. Daar is hij tot nu toe redelijk zoet mee geweest. Redelijk, want echt zoet is hij ook niet. Rosa had haar been ook in het gips toen ze 4 was. Zij had haar been gebroken. Maar die was zo mak als een lammetje en die vond het geen probleem om een paar weken op de bank te zitten. Ze vermaakte zich wel en ze zeurde helemaal niet. Hetzelfde als ze ziek is. Dan hoor je haar niet. Dan ligt ze stil op haar vingers te zuigen tot ze beter is. Isaiah is anders; nu met zijn been in het gips en als hij ziek is. Hij heeft praatjes voor tien en hij wil de hele tijd dat we aandacht voor hem hebben. Hij noemt zichzelf nog steeds het "zere kind". Hij heeft ook al gemeld dat wij zolang hij gips heeft niet boos op hem mogen worden, omdat je dat niet doet bij een zeer kind met gips.

Maar dat is dus de situatie. En nu mijn verzoek! Jongens, zouden jullie een kaartje kunnen sturen naar het zere kind? Want het is natuurlijk wel erg hard dat hij nu waarschijnlijk bijna de hele zomervakantie in het gips zal zitten, en dat hij niet mee kan naar de plekken waar we heen zouden zoals Nienoord, Appelbergen en het dolfinarium. Leo gaat nu met Rosa alleen. En buiten spelen hoorbaar de kinderen, en Isaiah zit binnen op de bank. We hebben wel een rolstoel gehuurd, maar dat geeft hem zelf verder niet meer bewegingsvrijheid. We kunnen wat met hem gaan wandelen, maar spelen kan hij niet. En als hij 's nachts (of overdag) naar de wc moet, dan moet hij net zolang hard roepen tot wij wakker worden en hem naar beneden tillen. Dat is allemaal niet leuk in de zomervakantie! Dus! Alsjeblieft kaartjes voor dit zere kind! Alle andere vormen van aandacht mag ook, zoals ziekenbezoek en nog meer dvd's, bijvoorbeeld. En hij kan wel domino en memory spelen, dus wie zin heeft in kleuterspelletjes doen is van harte welkom!

Oei, dit is niet zo'n goed begin...

De vakantie is net begonnen en nou heeft Isaiah ontzettend pech gehad. Twee keer zelfs! Gisteren zat hij op de grote trampoline van de buren; dat is net zo'n trekker als ons badje. De kinderen staan in de rij om op die trampoline te mogen. Rosa durfde het niet te vragen aan die moeder, dus die stond steeds wat op het achterpad te dralen. Maar Isaiah stapte gewoon op die moeder af en vroeg of hij er op mocht en dat was geen probleem. Isaiah heeft dus flink staan springen en volgens hem zelf sprong hij wel 100 kilometer hoog. Maar op een gegeven moment sprong hij mis, denk ik. Ik heb het niet zien gebeuren, maar ik heb hem wel horen huilen ineens. Hij was door z'n knie gezakt. Hij zei zelf dat z'n knie ineens helemaal scheef ging.

Er zat wel een net omheen, om die trampoline, maar zoiets kan natuurlijk nog prima gebeuren. En het schijnt trouwens ook vaak te gebeuren, want er gebeuren veel ongelukken met trampolines in tuinen. Waarschijnlijk zijn die gewoon te klein ofzo. In pretparken en speeltuinen heb je ook wel trampolines, maar die zijn veel groter. Dus ik denk dat de ongelukken zo vaak gebeuren in tuinen omdat die tuin-trampolines te klein zijn en vaak geen net er omheen hebben. Dat had deze dus wel, maar het ging even goed mis.

We hebben het nog aangekeken, want hij liep er eerst nog wel op door. Maar al snel ging hij hinken en mank lopen, en al in bed klaagde hij behoorlijk over pijn. Deze ochtend had hij nog steeds behoorlijk pijn. En toen hink-mankte hij richting speeltuin; achter Rosa aan. Ineens horen we een doordringend hoog gegil. Ik herkende Isaiah niet eens; ik dacht dat het een ander kind was. Het was een soort hoge snierp, heel hoog en heel erg in paniek. Toen kwam hij happend van adem naar huis, zo hard huilde hij. Was hij met z'n blote voetje in een bij of een hommel gaan staan en die had hem keihard gestoken! Z'n voetje zwol direct op en hij kreeg een soort blauw-witte kring om het puntje heen.

Omdat we niet wisten wat we daarmee moesten, hebben we de huisarts even gebeld. Ook omdat ik niet wist of de angel er nog in zat. De assistent zei dat we direct konden komen. Ik heb Isaiah achter op de fiets gezet en we zijn direct naar hem toe gereden. Ik moest hem tillen, want hij kon echt niet meer lopen met die zere knie. De dokter was snel klaar wat de bijensteek betreft: gewoon in een bakje met koud water en dan is er niets aan de hand. Pijnlijk, maar verder geen probleem. De knie baarde hem meer zorgen en mij eigenlijk ook. Isaiah kon z'n been niet meer strekken en hij kon er niet meer op staan. De dokter onderzocht z'n knie en z''n banden, en toen bleek dat Isaiah z'n kniebanden verrekt heeft. Hij kreeg er een heel stevig drukverband om heen en de opdracht om rust te houden.

Nu met dat verband er omheen kan hij er wel weer op staan en voorzichtig wat pasjes lopen, maar het is wel de bedoeling dat hij rust neemt. Wat lastig is bij een levenslustig jongetje van vijf. Dus nu doen we al de hele middag spelletjes, en we hebben gipspoppetjes gemaakt en die hebben ze al geschilderd, en nu zijn ze K3 aan het kijken. Met een zakje chips erbij. Ineke is er ook. Ineke en Rosa zijn steeds aan het meedansen met K3 en Isaiah ligt languit op de bank. Ineke is Karen, omdat Karen en Ineke alletwee rood haar hebben. Rosa is de blonde Kathleen en Isaiah zegt dat hij een Kristel is die ligt op de bank.

Rosa is wel heel humeurig en huilerig, maar dat heeft er mee te maken dat ze gisteravond mocht opblijven voor de finale van het WK. Ze lag pas om half 12 in bed. Dat is erg laat, maar we konden het niet maken om haar niet naar de finale te laten kijken. Ze had het voetbal op de voet gevolgd vanaf het begin en iedereen hier in de buurt (ook de kinderen) keek naar de finale. Ik denk dat zo'n beetje iedereen in Nederland naar de finale keek, op een paar mensen na. Ik ben met beide kinderen nog naar de kroeg geweest hier om de hoek, om naar het begin van de wedstrijd te kijken en om het Wilhelmus mee te zingen. Iedereen was in het oranje, behalve wij.

Maar ze vonden het teveel lawaai, dus we zijn al naar 10 minuten weer naar huis gegaan. Toen is Isaiah naar bed gegaan, en die sliep direct. Wat een wonder was, want zoals ik al voorspeld had was het een pokkelawaai hier in de buurt met al die toeters en gillende mensen. Al werd het een stuk stiller na de 28e minuut van de verlenging. Maar wij hadden lekkere hapjes en we hebben ons toch wel vermaakt, ondanks de droom die in scherven viel op het laatste moment nog. En we hadden ook wel lol om Rosa, die overal commentaar op had. Ze denkt zelf dat ze alles afweet van voetbal...

Vandaag is ze dus moe. En daarom gaat het spelen met Ineke en Isaiah niet zonder veel gehuil van Rosa's kant. Maar ja, het zij zo. We hebben ook nog wel plezier gehad op straat. Het ging ineens ontzettend regenen; echt noodweer. De regen viel met honderden bakken tegelijkertijd uit de hemel en de putten konden het niet verwerken. Dus de straat stond blank. Er stond in de straat een laag water tot ver over mijn enkels! De kinderen stonden tot diep op de kuiten in het water en het was gillen van de lach. Ik was trouwens de enige volwassene die ook in het water stond met blote voeten. Er stonden wel wat mensen hoofdschuddend te kijken naar het water, maar er was niemand die de schoenen en sokken uittrok zoals ik en die in het water ging pootje baden. Terwijl dat nou net zo leuk was.

Isaiah kon niet meedoen en wat nog zieliger is, is dat hij deze week nou niet op het zomerkamp kan waar we hem en Rosa voor op hebben gegeven. In de wijken waar veel gezinnen met een minimuminkomen wonen, worden er kinderkampen geregeld voor de kinderen van 4 tot 18 jaar. Dinsdag, woensdag en donderdag zouden Rosa en Isaiah mee. Naar een speeltuin, knutselen en naar een pretpark in Appelscha. Maar nu moet Rosa alleen. Dat is toch wel heel sneu voor Isaiah. Hij had zich er echt op verheugd, maar het kan echt niet. Hij kan bijna niet lopen... Ik hoop dat hij volgende week weer goed kan lopen... Hij weet wel hoe hij het moet gebruiken. Rosa stootte hem aan, en toen zei hij: "Denk je wel om het zere kind!"....

Het is zomervakantie!

En het is snikheet! Wat een jaar, klimatologisch gezien! Eerst zo'n fantastische winter met bergen sneeuw en nu zo'n hete zomer! Ik weet dat veel mensen last hebben van deze extreme hitte, maar ik vind het heerlijk! Ik ben van nature een koukleum en deze tijd van het jaar is plezierig. Geen koude handen en voeten, geen altijd koud aanvoelend puntje van je neus, geen koude rillingen over je rug. Geen truien over elkaar heen en dan nog koud. Geen 4 dekens op je bed. Nee, gewoon lekker in een zomerjurkje en dat het zweet over je heem drupt van de hitte. Ik ben prima in mijn sas wat dit weer betreft.

Vandaag is het wel 35 graden en ook nu zorg ik ervoor dat ik buiten in de zon zit, in plaats van in de schaduw. Wat is er nou lekkerder dan het gevoel van een snoeihete zon op je huid? Ik ben nog nooit op een strandvakantie geweest, in Spanje ofzo, maar ik zou het waarschijnlijk heerlijk vinden. Het zweten zint me wat minder, maar ja, dat hoort erbij. Nee hoor, van mij mag dit tropische weer nog weken aanhouden. Ik heb er geen last van; alleen 's nachts in bed is het moeilijk om door te slapen met die hitte die ook 's nachts je kamer niet uit wil. Rosa heeft hetzelfde. Ze slaapt 's avonds eigenlijk nooit meer voor 10 uur, half 11. Als het minder warm is, dan slaapt ze ook pas tegen half tienen, maar nu in de zomer slaapt ze pas om half 11. En dat is laat voor een kind van 7. Wat wat minder is, is dat ze ook wel 5 keer beneden komt steeds weer. Steeds weer: "Ik kan niet slapen". Op den duur laten we haar meestal wel even beneden. Ze kan toch niet slapen.

Morgen mag ze dan ook opblijven voor de wedstrijd van de finale van het WK. Het is wel laat, maar slapen kan ze toch al niet door punt 1 de hitte en punt 2 het lawaai van alle toeters en brullende mensen bij ons in de straat. Het WK wordt hier met veel enthousiasme bekeken, en onze buurtgenoten maken er veel lawaai bij. Bovendien hebben we om de hoek een cafetaria en een kroeg, en daar komt zeker nu bij het WK veel volk op af uit de hele wijk. Tot diep in de nacht lopen ze nog door onze straat te zingen en te lallen. Isaiah en ik slapen er zelf meestal wel door heen, maar Leo en Rosa slapen heel licht en die worden er steeds weer wakker van.

Maar het lawaai en de hitte is niet de enige reden dat ze op mag blijven morgen. Rosa is een echte WK-fan. Ze weet best veel af over alle verschillende elftallen die al gespeeld hebben en ze is onvoorwaardelijk voor Nederland. Ze kan niet begrijpen dat Leo eerst voor Brazilie was en nu voor Spanje. Ze zegt tegen hem: "Wij zijn Nederlanders en daarom zijn we voor Nederland. Punt uit. En na punt uit wordt er niet meer gesproken!". Dat heeft ze van haar juf. Leo heeft nog geprobeerd om uit te leggen dat hij voor de beste teams is, en dat wie wint niet perse de beste hoeft te zijn. Dat gaat er niet in bij Rosa. Als je gewonnen hebt, dan ben je de beste. Punt uit, pappa. En na de punt wordt er niet meer gesproken. Dus. En aangezien ze fel voor Oranje is en elke wedstrijd bijna heeft gezien, mag ze de finale ook zien. Natuurlijk. Hoe vaak staat Nederland nou in de finale van het WK? Precies! Wat zal ze teleurgesteld zijn als we verliezen!

Het is dus zomer en nu ook zomervakantie sinds donderdagmiddag. Het afscheid van de Haydn viel me erg zwaar, en Leo ook. We hebben er toch een mooie tijd gehad en de juffen waren lief. Op de Vrije School zijn ze veel strenger. Maar ik heb nog wat mooie momenten kunnen meepikken. Natuurlijk het zwemfeest vorige week, en toen vrijdag het pleinfeest. Dat was ook heel erg gezellig. We zijn er met z'n viertjes heen gegaan, maar Isaiah was al snel moe. We waren er om 4 uur en zo tegen half zes zijn Leo en Isaiah naar huis gegaan. Rosa en ik zijn gebleven, zoals elk jaar. We hadden flink wat strippenkaarten gekocht en we hebben ons de hele avond te goed gedaan aan hapjes en wijn (ik) en snoep, ijs en frisdrank (Rosa).

Er waren veel spelletjes en springkussens en poffertjes en pannekoeken en er was een podium waar de hele tijd kinderen toneelstukjes of dansjes deden. Overal was wel wat te doen of te zien. Je kon geschminkt worden en tatoeages laten zetten, en je kon uit een koe je eigen limonade melken. Het waren hier en daar een beetje de standaard spelletjes: grabbelen, blik gooien, touwje trekken, springkussens, koe melken, kegelen enz, maar dat gaf niets. Dat vinden kinderen toch ook het leukste. Er was een clown en vanaf 7 uur kon je ook nog dansen, want er was een dj. De muziek schalde over het schoolplein en heel veel kinderen, ouders, juffen en de directrice dansten zij aan zij; iedereen even vrolijk en uitgelaten. Ik denk dat ik het pleinfeest van de Haydnschool altijd de leukste dag van het jaar heb gevonden wat school betreft. Het is en was er altijd zo vrolijk en druk en iedereen is zo ontspannen en uitgelaten. Ik ben blij dat ik er dit jaar weer bij kon zijn, want vorig jaar heb ik het gemist. Toen lag ik nog in het ziekenhuis.

Maar het was wel een afscheidsfeest. Want Isaiah gaat naar de Vrije School en elke dag op de Haydnschool afgelopen twee weken was een streepje minder op de aftel-kalender. Isaiah vond het zelf ook wel moeilijk, want hij is erg gek op zijn juf Monique en hij heeft het altijd erg leuk gevonden op de Haydn. Hij heeft nooit de problemen gehad met kinderen die Rosa altijd wel had. Dus dat maakte het een vreemd afscheid. We moesten afscheid nemen van een plek waar we het eigenlijk heel leuk vonden. Het pleinfeest was dus heel dubbel; vooral voor mij. Ik heb veel gelachen en lol gemaakt, vooral met en om Rosa, maar ik heb ook wel wat tranen weg geveegd. Ik huil niet zo makkelijk, dus dat zegt voor mij wel wat.

Maar ik heb ook wel gelachen. Rosa werd op een gegeven moment door een juf de polonaise ingetrokken en je had dat geschrokken gezichtje van Rosa moeten zien! Ze was helemaal niet van plan geweest om mee te dansen en bovendien heeft ze een moeder die stijf als een hark aan de zijlijn staat. Dus Rosa was ook niet van plan om mee te doen. En toen werd ze in een keer beet gepakt en meegetrokken de polonaise in. Ik heb me rot gelachen. Toen Rosa weer terug kwam met het schaamrood op haar kaken en ze mij zo zag lachen, rende ze woest en briesend naar het klimrek om wat levensbedreigende toeren uit te halen. Ze weet wel waar ik bang van word. Als Rosa op de kop aan de rekstok hangt en hard gaat zwiepen net zolang totdat ze met haar benen los laat en weer op haar voeten terecht komt, dan bonst mijn hart sneller van bezorgdheid. Vroeger noemden wij dat de dodensprong. Rosa doet hem zonder moeite. Ze weet wel hoe ze mij terug moet pakken dus, hahaha!

Tegen half 11 in de avond zijn we weer naar huis gegaan. Het feest was helaas afgelopen. Mijn strippenkaarten waren op, ik had al meer dan genoeg wijn op en de meestemensen waren al naar huis. We hebben nog geholpen met opruimen en het plein schoonmaken, en toen zijn we uitgelaten weer naar huis gefietst. Er was ook een wedstrijd van het WK die middag en die kon je bekijken op een enorm scherm in de gymzaal. Toen we wonnen, toen stond het hele schoolplein te schudden en te beven van de springende en juichende mensen. We hebben met z'n allen keihard wat voetbal-liederen gezongen en Rosa heeft zich laten schminken met de Nederlandse vlag op haar gezicht. Het was een geweldige middag en avond! Jammer dat Leo en Isaiah al zo vroeg weg gegaan waren, maar het is ook een soort traditie dat Rosa en ik samen tot het eind blijven en veel strippenkaarten wegeten en wegdrinken. We zingen ook altijd heel hard mee met de disco muziek 's avonds. Abba enzo. Leuk!

Woensdag mocht Isaiah tracteren op school. Ik mocht om kwart voor 11 op school komen, zodat ik het laatste uurtje erbij kon zijn. Monique wist ook wel dat ik graag foto's maak en dat ik het moeilijk vond. Ze heeft me eigenlijk altijd alle ruimte gegeven om foto's te maken en om erbij te zijn. Ik heb dat altijd erg gewaardeerd. Ik kwam dus woensdag naar school met een tas vol waterijsjes. De kinderen hadden net buiten gespeeld en ze waren wel toe aan een lekker koud ijsje. De kinderen van groep 8 kwamen ook nog langs en die mochten snoep strooien. De kleuters werden helemaal dol en enthousiast van zoveel snoep dat ineens overal door het hele lokaal lag. Het leek ineens wel een mierenhoop in die klas. Iets van 28 kleuters die gillend en joelend door het lokaal renden en kropen en overal snoep vandaan plukten. Isaiah was ook helemaal door het dolle heen. Hij heeft in elk geval leuke laatste dagen gehad op school.

En donderdag was voor beide kinderen de laatste schooldag. Rosa is over naar de derde klas en Isaiah is over naar groep 2 van de kleuterklas. Rosa kreeg ook een rapport mee. Met een heel lang en mooi verhaal erbij over hoe Rosa is op school, en over hoe de juffen haar zien en ervaren. En juf Nienke had een heel mooi gedicht uitgezocht over Rosa en ze had een mooie tekening erbij gemaakt. Ik was wel onder de indruk; dat ze zoveel tijd en moeite hebben gedaan voor elk kind en elk rapport. Rosa had allemaal "goeds" en "erg goeds" voor handvaardigheid, tekenen en schilderen, muziek, gymnastiek, toneel, eurithmie en heemkunde. Maar voor taal en rekenen had ze een onvoldoende en de "belofte" dat er volgend jaar flink aan gewerkt moet worden. Jammer!

Volgens mij is Rosa heel slim. Maar volgens juf ligt het niet alleen aan dat Rosa gewoon moeite heeft met rekenen, maar dat ze ook een slechte houding heeft. Dat ze het al snel goed vindt en dat ze geen wil/interesse heeft om haar werk te verbeteren, waardoor ze het slecht heeft gedaan op de Cito-toets. Haar leesvaardigheid is wel "goed", maar volgens juf kan ze nog steeds geen tekst foutloos overschrijven en ook bij het zelf schrijven maakt ze veel fouten. Misschien toch omdat ze jong is? Ze is de jongste van de klas. Zou ze toch wat moeilijker meekomen daardoor? Ze is de enige in de klas die nog 7 is. De meesten zijn 8 en sommigen zelfs al 9. Zou het daar door komen? Maar wat wel leuk was aan haar rapport, was dat juf schreef dat Rosa prachtige verhalen in haar hoofd heeft. Dat ze prachtig kan schilderen en dat het een compleet ander kind wordt zodra ze creatief kan zijn met verf, klei, wol, dans en muziek. Nou ja, daarom hebben we haar onder andere op de Vrije School gedaan. Daar ligt Rosa's kracht. En ik neem aan dat ze volgend jaar wel weer beter zal scoren met taal en rekenen.

En nu is het vakantie. De kinderen spelen de hele dag buiten. Van 's ochtends vroeg totdat we ze binnen roepen voor het eten. Ze hebben gelukkig inmiddels een stel vriendjes en vriendinnetjes in de buurt, en er woont zelfs een vriendinnetje van Rosa's school van een klas hoger op nauwelijks 50 meter afstand. Die heet Kristel en die speelt hier nu heel vaak. Wij hebben dus een badje in de tuin en het is een grote publiekstrekker geworden. De kinderen uit de buurt komen ook in het badje en gisteren zaten er ineens 5 kinderen in het bad. Isaiah heeft waterballonnetjes gekregen en het is de hele dag dikke pret. De hele tuin ligt vol waterpistolen, gietertjes, ballen en waterballonnen. En de kinderen worden bruiner en bruiner. We smeren ze goed in, hoor. Een paar keer per dag. Maar ze rennen de hele dag in zwembroekjes en bikini's door de buurt, en ze zoeken niet bepaald de schaduw op.

We hebben nu wel schaduw. Annelies is woensdag met ons naar Tuinland geweest en we hebben een parasol gekregen! We hebben nu een grote, prachtige parasol in de tuin en vooral Leo geniet er dagelijks van. Hij zit er uren onder te schrijven. Leo zit liever in de schaduw en ik zit liever in de zon. De kinderen hebben geen tijd om stil in de schaduw te zitten; die rennen de hele dag buiten in de speeltuin.

Vandaag (zaterdag) hebben we ook bezoek gehad. Lotte is geweest. Met een prachtige, dikke buik. Ze had ons huis nog niet gezien, dus ze heeft een rondleiding gehad. Maar we hebben vooral in de tuin gezeten. Zij en Leo onder de parasol en ik in de zon. Ze heeft zelfs nog gevoetbalt in de speeltuin met Isaiah, en ze heeft met beide kinderen waterballongevechtjes gehouden. Ze is nat naar huis gegaan. Het was heel gezellig.

En ze is niet met lege handen naar huis gegaan! Bepaald niet! Ik heb haar al mijn baby- en peuterspulletjes gegeven. En dat waren 7 dozen vol en een kinderstoel, een badjestandaard, een hobbelauto, een flessensterilisator en ontzettend veel beddegoed voor de wieg, het ledikant en de kinderwagen. En nog een kinderwagenzak, een dekbedje voor het ledikant en wat speelgoed, laarzen en schoentjes. En echt ontzettend veel kleertjes! En ik heb nog meer, maar dat ligt nog op zolder. Dat krijgt ze nog wel een keer. Ze was er heel blij mee. Ik vond het wel moeilijk om afstand te doen van onze babyspullen, omdat ik ze bewaard had voor ons derde kindje. Maar die komt toch niet meer, dus dan is het toch mooi dat Lotte ze kan gebruiken. Maar het was wel even slikken deze week; om al die spulletjes weer te zien en in handen te hebben. Maar het is fijn dat het naar Lotte gaat. Dan heeft straks dat lieve kindje die spulletjes. En dat het kindje lief en mooi zal zijn, is logisch. Met Lotte als mamma moet dat wel...

Ze is nu weer naar huis en de kinderen liggen in bed, want het is bijna 9 uur in de avond. Ik heb nu elke woensdag 1 uur schilderen. Dat is creatieve therapie. Het is wel leuk. Ik moet schilderijen van anderen naschilderen en tot nu toe vind ik dat leuk. Ik kan zelf namelijk niets verzinnen en dan is dit wel makkelijk. En het is wel fijn om te merken dat mijn handen automatisch nog weten hoe ze met verf moeten werken. Mijn hoofd weet het nog niet en mijn hoofd denkt nog dat ik niet kan schilderen. Maar mijn handen herinneren het zich nog wel; dat ik het eerder heb gedaan. Het gaat redelijk vanzelf. Ik ben daar in m'n eentje met een creatief therapeute. Prive-les, zeg maar. Er zijn ook nog hoogdravende doelen, zoals het je uiten via kunst. Dat je je emoties kunt uiten door het te schilderen. Maar zo ver is het nu nog niet. Ik mag nu nog gewoon naschilderen en wat "aanklooien".

Elke vrijdag heb ik nu twee uur les in groep en dat is een workshop grafische vormgeving. Ik ben bezig met het maken van linoleumsnedes en ik heb gisteren mijn 1e drie afdrukken gemaakt. Ze zijn heel mooi geworden. Ik heb een oude keltische mandala gesneden met een stralenkrans er omheen. Ik ben er erg tevreden over en het is leuk om te doen. Het is heel spannend om als je de snede af hebt om dan voor het eerst een afdruk te maken. Ik zit op het Activiteiten Centrum Zuid. Dat is voor psychiatrische patienten met complexe, ernstige problemen. Alleen dan heb je een indicatie om er te "mogen" komen, of om er heen te moeten. Het is maar hoe je het ziet: moeten of mogen. Ik zag het eerst als moeten, maar nu als mogen. Eerst vond ik het niet leuk, maar nu wel. Linoleum snedes maken is leuk. Het is spannend. Nou, dit was het voor vandaag.

 

We hebben een badje!

Zo! Nu hebben we wel een badje! Een badje? Een echt bad! We konden hem oppompen met een speciale pomp erbij en het is een lekker hoog bad. De kinderen zijn er nu in aan het spelen en ze hebben heel veel pret! We zijn met z'n vieren naar de stad geweest op de fiets naar de Toys 'R Us (Isaiah heeft het hele stuk zelf gefietst!) en we hebben daar het badje gekocht. Met Rosa ben ik nog even door gereden naar de H&M en we hebben nog even wat zomerkleren gekocht in de uitverkoop. Rosa noemt dat "shoppen" en dat vindt ze erg leuk om te doen. We zijn al helemaal in vakantie stemming!

 

Waterfeest en tuinfeest!

 
  

Het is 1 juli en het is inderdaad zomer geworden na het vieren van het Sint Jansfeest. We hebben al dagen snikheet weer en de mussen vallen van het dak van de hitte. En omdat Leo zoveel graantjes heeft opgehangen natuurlijk; daar zijn ze een beetje topzwaar van geworden. Ze zitten zo propvol dat ze omvallen van het dak af en dan heb ik het dus nog niet eens over de temperaturen boven de 30 graden celsius elke dag. We zouden een zwembadje moeten hebben in de tuin. Daar konden de kinderen, de mussen en onze poezen dan met z'n allen in spelen. Al weet ik niet of het goed zou gaan tussen de mussen en de poezen. Schipper zou wel kunnen spelen met vogels; dat is zo'n intellectueel. Maar Sterrevlokjes zou wel eens voor problemen kunnen zorgen. Die zit nu buiten al achter ze aan. Al doet hij dat met zulke opzichte, enorme kalf-achtige sprongen dat elke mus in de verre omgeving haar al van kilometers ver hoort en ziet aankomen. Ze heeft dan ook geen enkel succes. Maar goed, een zwembadje zou toch fijn zijn in de tuin. Het is zo heet en alleen water helpt dan.

Maar dan had Isaiah geluk vandaag. De Haydnschool had vanmiddag van 1 tot kwart over 3 een enorm groot waterfeest. Voor alle klassen; van de kleinste kleuters tot en met groep 8. De groepen 5 t/m 8 zaten op het schoolplein op de andere locatie, en de groepen 1 t/m 4 zaten op het schoolplein van het hoofdgebouw. Dat waren toch maar 10 klassen! Alle kinderen moesten 5 dingen meenemen: 1) badkleding; 2) een emmer; 3) een waterpistool; 4) een badhandoek en 5) zonnebrandcreme. De emmers werden steeds gevuld door de juffen en zo had elk kind altijd genoeg water. En elke 15 minuten ging 5 minuten de brandslang 5 minuten aan en dan gilden ze allemaal van plezier als ze onder de straal door liepen. Ze hebben zo'n lol gehad!

Het schoolplein heeft heel veel grote kastanjebomen er om heen staan, dus het ligt grotendeels in de schaduw, maar het was toch nog om te puffen zo heet. Ik kan me voorstellen dat de kinderen enorm hebben genoten van de verkoeling. Soms gingen ze een tijdje liggen zonnen en drogen op hun badhanddoek, en anderen deden niets anders dan hard achter elkaar aanrennen met de waterpistolen. Isaiah vond het ook echt prachtig. Hij had z'n zwembroek niet kunnen vinden (zat gewoon in z'n tas), dus hij liep als enige in z'n onderbroek, maar dat gaf niet. Op een gegeven moment op het eind gingen de kleuters helemaal hun kleren uit doen en liepen ze bloot rond bij hun handdoeken. Normaal gesproken doet ook Isaiah al best overdreven over bloot zijn en dat anderen z'n piemeltje kunnen zien, maar nu liepen ze gewoon bloot rond. Ineens gaf het niet meer. Ik ben toen uiteraard gestopt met foto's maken.

Nu ligt Isaiah uitgeteld in mijn bed. Hij was al heel moe toen hij uit school kwam, maar nu heeft hij zich nog moer gespeeld in de speeltuin achter ons huis. Ik denk dat hij binnen 5 minuten sliep, zo moe was hij. Voor het slapen gaan had hij nog wat moeilijke vragen. Hij wilde weten wie God gemaakt heeft. Hij kon het niet begrijpen, en ik had geen antwoord. Hij zei: "God heeft de bomen gemaakt en de wereld en de natuur en de mensen. Maar als God er het eerst was, wie heeft Hem dan gemaakt? Wat was dan het begin van God?" Ik vond het een moeilijke vraag. Ik zei dan ook dat ik het niet wist, maar dat ik zelf dacht dat God er altijd al geweest is. Maar Isaiah bleef vragen wat er daarvoor dan was. Nou, dan weet Isaiah mnu ook dat mamma's ook niet overal een antwoord op hebben.

Toen wilde hij weten hoe God er uit zag. En weer moest ik zeggen dat ik het niet wist. Maar ik zei dat hij dat dan zelf maar moest vragen aan God; dat dat misschien het beste was. Dat hij dan misschien ook geen antwoord zou krijgen, maar misschien ook wel. Isaiah wilde weten hoe hij dat dan moest vragen. Ik zei dat hij dan kon bidden, net zoals Rosa en ik vaak doen. Toen kwam weer een moeilijke vraag: "Wat is bidden?" Hoe is dit mogelijk? Met Rosa ging ik al naar de kerk toen ze amper twee of drie jaar was. Rosa voelde het zelf al, en ze wist automatisch bijna wat bidden was. Dat voelde ze ook wel in de kerk. Maar Isaiah heb ik nooit meegenomen, omdat hij zo druk was. En op de 1 of andere manier praat ik met Rosa over andere dingen dan met hem. Maar hoe kan het dat hij - vijf-en-een-half jaar oud - mij nog moet vragen wat bidden is? Ik stond even met mijn mond vol tanden. Maar Rosa kwam erbij, die had de vraag gehoord, en die gaf antwoord voor mij. Dat bidden praten in je hoofd met God is. Dat je alles kunt vertellen, en dat je om hulp kunt vragen. En bescherming. Dat gooide mijn Rosa er zo even uit, terwijl ik diep na zat te denken over de beste woorden. Het was wel raar...

Maar het feest was nog niet afgelopen voor Rosa. Ze mocht slapen in Leo's tent in de tuin! Leo had z'n tent opgezet om alles te controleren en om hem morgen te impregneren. Rosa wilde in de tent slapen. Dat mocht. Nu ligt ze daar. Wij zitten in de woonkamer en zij ligt in de tuin. Ze slaapt nog niet. Ze ligt nog te zingen. Ik ben benieuwd hoe het verder zal gaan. Misschien halen we haar straks weer binnen. Want we kunnen toch 's nachts ook niet de tuindeur open laten. En het voelt toch nog wat eng. Om haar alleen buiten te laten. Maar dan heeft ze in elk geval tot een uur of 11 in de tent geslapen... als ze gaat slapen.

Rosa had al een leuke schooldag gehad. Heel anders dan die van Isaiah, maar toch ook heel leuk. Ze had pyjama-zwemmen gehad, ten eerste. Ze waren naar het zwembad geweest allemaal in de pyjama. En ze waren ook in de pyjama in het zwembad geweest allemaal. Volgens Rosa was het geweldig en ontzettend grappig. s' Middags was het weer leuk op school. Ze hebben geleerd om henna tatoeages te maken op je lijf, uiteraard met echte henna. Ze hebben patroontjes geleerd en symbolen en ze heeft henna in een tuutje mee naar huis gekregen. Ze heeft het bij Leo, Isaiah en mij ook gedaan. Het is heel mooi geworden!

Vandaag is het Sint Jan!

Zegt dat jullie wat? Dat het vandaag Sint Jan is? Mij eerst ook niet. Ik wist niet wie Sint Jan was en ik wist niet wat we vandaag vieren. Maar ik heb het vandaag gezien. De Vrije School viert namelijk heel uitbundig het Sint Jansfeest vandaag. Dit zeggen ze er over in de nieuwsbrief die ik vandaag kreeg:

"Doorzetten opdat de bloei van de lente ook vruchten kan gaan dragen. En dan is het St Jan, hoogzomer. De tijd van dansen, loslaten en opgaan in de zomerzon. De deugd die geldt voor de komende maand (tot 21 juli) is onbaatzuchtigheid. "Hij moet toenemen. Ik moet afnemen", sprak Johannes (St Jan) de Doper in relatie tot de Christus.

Kan ik mij in zaken zo opstellen dat het niet om mijzelf gaat, maar om het grote geheel?

Kan ik de ander zo ontmoeten dat mijn blik op de ander vrij is van mijn eigen belangen, vrij van mijn eigen gevoelens (zowel positief als negatief)?

Een streven, een soort louteringsproces. Het vuur loutert. De sprong over het vuur is een beeld van deze loutering..."

Het feest begon vandaag om kwart over 12. Alle ouders waren uitgenodigd op het schoolplein om te kijken naar het grote dansfeest van alle 9 klassen van de Vrije School. De kleuters hebben drie klassen, en dan zijn er nog de klassen 1 t/m 6. Ze hebben de afgelopen tijd les gehad van de oprichtster van dansballet.nl hier in Groningen. Het thema van het dansfeest was "De wereld rond" en elke klas had z'n eigen land op werelddeel. Elke klas deed in ongeveer 5-10 minuten een dans terwijl de muziek van dat land over het plein schalde. Ze dansden dan een dans die vaak gedanst wordt in dat land op gebied.

Eerst kwamen de kleuters; die hadden Nederland als land. Ze deden de "Boerenplof"; een soort klompendans op een folkloristische manier. Het was heel schattig.  Daarna kwam de eerste klas met als thema Brazilie, daarna de 2e klas met als thema Afrika, daarna de 3e klas met als thema Frankrijk, daarna de 4e klas met als thema Mexico, daarna de 5e klas met als thema Griekenland (de Sitaki) en daarna de 6e klas met als thema de USA. Hoe ouder de kinderen waren, hoe moeilijker de dans. Rosa's klas had dus Afrika.

Rosa's klas was ook de enige klas die er bij zongen ook echt in het Afrikaans. Ik weet niet van welk land. Dat wist Rosa zelf ook niet. Het klonk wel heel indrukwekkend. Het was heel ritmisch en mooi, en met veel gewieg van de heupen en de handen in de zij en geklap in de handen. Ik was erg onder de indruk hoe goed ze waren. Die juf heeft die kinderen echt in betrekkelijk weinig tijd een hele choreografie meegegeven van jewelste. Het was jammer dat mijn filmcamera vol was, want ik had het graag gefilmd.

En Rosa zag er zo schattig uit. Ze had speciaal een mooi jurkje aan en haar nieuwe crocks en ze keek zo geconcentreerd en verlegen. Rosa beweegt zich heel makkelijk en ze kan goed heupwiegen. Ze vond het alleen geloof ik best moeilijk dat er zo'n groot publiek was. Thuis danst ze met heel haar lichaam in volle overgave; nu was ze wat verlegen en daardoor wat geremder. Maar ik vond het toch heel knap. Ze heeft geen fout gemaakt; ze kon alles heel goed meedoen.

Je kunt op de Vrije School niet altijd zien of het om jongens of meisjes gaat, omdat veel jongens net zop lang haar hebben als de meiden. Maar ik vind het erg goed dat alle jongens gewoon net zo vol overgave en zonder gene dansten als de meisjes. Je ziet toch vaak dat meisjes vaker en makkelijker dansen dan jongens; zeker op de lagere schoolleeftijd en ZEKER de hogere klassen. Maar dat is op de Vrije School niet zo. Alle kinderen hebben geleerd om zich te bewegen op muziek, op ritme, op woorden. Jongens net zoals meisjes. En ik vind dat heel goed. Isaiah danst eigenlijk bijna nooit. Die is altijd bezig met vecht bewegingen. Het zou voor hem ook niet slecht zijn om zich ook op een andere manier te leren bewegen.

Na de 7 dansen waren er nog twee dansen van alle kinderen samen. Alle kinderen stonden op het schoolplein door elkaar, van de kleuters tot en met de oudsten. Eerst deden ze een dans met elkaar, en daarna kwam een Russische dans. Toen was het de bedoeling dat de ouders ook meededen. In sneltrein tempo leerden wij de bewegingen en toen begon de muziek. Eerst langzaam, en het herhaalde zich steeds. Het ging steeds sneller, tot het bijna niet meer mee te doen was. Zeg maar net zoiets als "Hoofd schouders knie en teen", maar dan in het Russisch. Het was heel opzwepend en wij als ouders deden netjes mee. De kinderen hebben hard voor ons geklapt.

Het was bloedheet en we stonden in de brandende zon, want het was vandaag een hete dag. Snikheet. Maar dat past dus prima bij het Sint Jansfeest dus. Het vieren van de hoogzomer, het vieren van de vruchtgroei van de lente en dat de lente afgelopen is en de warme tijd van de zomer begint. Het is een vrolijk, opzwepend feest vol muziek en dans, en de muziek komt dus van de hele wereld.

Het feest was echter nog niet afgelopen. Leo is nu met de kinderen naar het park naast de school, want daar is vanaf 5 uur de hele avond feest. Met muziek en dans, en met vuur. De kinderen van de 4e, 5e en 6e klas gaan over vuur heen springen. Ook vuur schijnt bij het Sint Jansfeest te horen. Er zijn spelletjes en allemaal tentjes met eten van de hele wereld en het is heel gezellig. Tenminste, zo staat het in de nieuwsbrief. Ik zal het straks wel horen. Een dag dus vol muziek en opzwepende dans en vuur en het vieren van het nieuwe seizoen. Zo helemaal de Vrije School! En zo helemaal Rosa!

Maar! Het zal volgend jaar ook bij Isaiah gaan horen; moeten gaan horen. Want we hebben afgelopen vrijdag bericht gekregen van de directeur van de Vrije School. Isaiah stond op de wachtlijst voor groep 3, omdat we hem zo graag bij zijn vriendjes van de kleuters van de Haydnschool wilden houden, en bij juf Monique. We kennen Monique al jaren nu en we zijn erg op haar gesteld. En Isaiah dweept met haar; zo gek is hij op haar. Wat juf Monique zegt is waar, en Monique is zo'n beetje de liefste van de wereld volgens hem. Dus wilden we hem daar houden. Hij heeft het er immers naar zijn zin en je kleutertijd is zo belangrijk. Maar de directeur vertelde ons dat het niet gaat lukken. Er zijn teveel vijfjarigen nu al en in 2011 zal de klas voor groep 3 overvol zijn. Daar komt hij dus niet tussen, en de jaren erna ook niet, tenzij de halve klas verhuizen gaat ofzo. Hij zei dat Isaiah echter wel NU bij de kleuters kon, en dat hij dan automatisch mee gaat naar groep 3 (1e klas) terzijnertijd.

We hebben er lang over nagedacht en ik wilde het eigenlijk niet, maar we hebben het toch maar gedaan. Isaiah gaat dus ook naar de Vrije School na de zomervakantie. Het zal een echt moeilijk afscheid zijn van de Haydn, want we zijn erg betrokken geweest bij die school. We hebben alletwee veel vrijwilligerswerk gedaan en met name Isaiah is er erg op zijn plek geweest. Maar ja. We staan erg achter de principes van de Vrije School, en met name in de hogere klassen vinden we de sfeer op de Vrije School echt veel plezieriger en beter passen bij onze (gevoelige) kinderen. En bij ons. De mensen van de Vrije School zijn wat anders allemaal. En er is ONTZETTEND veel aandacht voor creativiteit en kunst en muziek en dans en dat soort dingen. Rosa heeft het er ook zo naar haar zin gehad dit jaar. Ze is zoveel vrolijker en vrijer geworden, en ze komt met zoveel enthousiaste verhalen thuis.

Voor Isaiah is er misschien minder noodzaak, omdat Isaiah geen problemen heeft op de Haydn. Hij wordt niet gepest en hij voelt zich wel thuis en heeft wel makkelijk vriendjes, in tegenstelling tot Rosa destijds. Rosa hebben we weg gehaald omdat ze er niet gelukkig was. Isaiah is dat wel. Maar ja, moet je hem dan maar op de Haydn houden, terwijl we zo achter de principes staan van de Vrije School? Het is heel erg dat hij juf Monique kwijt is, maar die was hij vanaf groep 3 toch ook kwijt geweest. En wie zegt dat Isaiah niet ook best ontvankelijk is voor creatieve vakken? Hij is daar niet zo mee bezig, maar hij kan het toch leren? En misschien wordt hij dan wel wat rustiger. Het is een veel kleinere school.

En vergis je niet! Vrije School betekent niet dat ze meer vrijheid hebben eigenlijk! De juffen zijn net zo streng, zo niet strenger. Er is evenveel orde en regelmaat, en de kinderen leren echt niet minder goed schrijven en rekenen en lezen. Het gaat alleen op een andere manier, en er is meer aandacht voor het individuele kind en voor kunst en creativiteit en dans en theater en van alles. Dat kan toch haast niet anders dat dat Isaiah ook goed gaat doen, al is hij niet zo'n knutseltype of zo'n danstype. Dat kan best nog komen. Dus! Een belangrijke verandering komend jaar! En makkelijker, want we zitten niet meer met verschillende locaties en verschillende schooltijden. Laat het maar komen dan; dat nieuwe schooljaar voor Isaiah! Hij maakt toch overal zo weer nieuwe vriendjes.... 

Het is inmiddels 8 uur; de kinderen liggen blij in bed. Het feest in het park was ontzettend leuk en ze konden daar worstjes braden in een groot kampvuur. Er was inderdaad veel dans en muziek, en de ouders en grotere kinderen sprongen over het Sint Jansvuur. Rosa heeft zich laten schminken als vlinder en Isaiah als spiderman! Ze zijn dol enthousiast en ik denk dat ze voorlopig nog niet slapen!