Korenvelden...

Woensdag 2 juli 2009,

Ik begin achterop te raken met mijn gaststukjes! Het schooljaar is in de eindfase en ik ren me de hele dag rot; van hier naar daar. Vanmorgen om 10 uur een gesprek met Miriam en de Maatschapelijk werker en daarna snel naar Helpman om de kinderen op te halen. Miriam kwam met de fiets ( haar mooie nieuwe rode fiets) uit het ziekenhuis en dat zijn toch vooruitgangsfeiten.

 s' Avonds had ik met een paar vrienden een afspraak bij mijn atelier en tot mijn nogal verbazing kwam Margreet daar aan fietsen. Ik dacht direct dat er iets met Miriam was en schrok, maar ze kwam er gewoon bij zitten, dus heb ik haar glas ook gevuld met witte wijn en toen zaten we alle 4 op hetzelfde level. Later in het geaprek zei Margreet dat ze een quiz had; op een papier had ze een land getekend met daarom plaatsen met de voorletters. Ik had helemaal niet door dat het de bedoeling was dat ik het raadsel op moest lossen, maar het drong toch tot me door.

Ik raadde het goed doordat ik de afkortingen en de aangegeven lokaties doorhad. France, mijn zeergeliefd Land, waar ik de homesick-blues over voel. Op de achterkant van het papier stond dat de winnaar van de kwis een bedrag ter beschikking gesteld kreeg waarmee gemakkelijk naar Frankrijk gereisd  kon worden. Ik was zeer geroerd door dit ontzettend lieve gebaar. En de hele dag loop ik nu te rêven en te penser-en

Om half elf miste ik Miriam weer die nu slapen blijft en daar kon ik dit genereuse gebaar direct vertellen. Mijn hoofd zit gelijk vol korenvelden.